Informacje dla rodziców nowo przyjętych dzieci

Prośba
(Dorota Kluska)
Droga mamo przedszkolaka, drogi tato…
W trudnych czasach Wasze dziecko rusza w drogę.
Lecz, gdy wejdzie do przedszkola, będę blisko
pierwsze kroki dziś postawić mu pomogę.
Będę obok, gdy łza pierwsza się pojawi,
gdy zagości w małym sercu ból rozstania
zadbam o to, by wypełnić czas przygodą
i odpowiem na dręczące go pytania
Droga mamo, drogi tato przedszkolaka
Będę obok także potem, gdy na twarzy
twego dziecka piękny uśmiech się pojawi
I zapewniam Cię… Na pewno tak się zdarzy!
Choć przed nami długa droga, to pamiętaj,
że łatwiejszym dzisiaj stanie się rozstanie
gdy przekażesz mi swe dziecko, lecz zostawisz
w swoim sercu, tak potrzebne… zaufanie

 

9 KROKÓW DO DOBREJ ADAPTACJI DO PRZEDSZKOLA

    Gdy dziecko z niemowlaka nieoczekiwanie zamienia się w przedszkolaka w życiu rodziców następuje wiele zmian. Najczęściej pełni obaw, z głową wypełnioną wątpliwościami i pytaniami, oddają swoją pociechę pod opiekę obcych osób, nerwowo obgryzając paznokcie snują wizję przerażonego, stęsknionego dziecka łkającego gdzieś w kąciku sali i co rusz zerkają na telefon lub dzwonią do przedszkola z pytaniem o samopoczucie potomka. Tymczasem dzieci bawią się w najlepsze, wpadają w wir przedszkolnych zabaw i zajęć, a wszelkie kryzysy prędzej czy później odchodzą w zapomnienie dzięki opiece, trosce i poświęceniu wychowawców. Adaptacja do przedszkola powinna obejmować nie tylko dzieci, ale też ich rodziców i zapewniam Was, że może być prosta, bezproblemowa i całkiem przyjemna.

  1. Uśmiech rodzica na wagę złota

Pozytywne nastawienie dorosłego przekłada się na spokój i pewność dziecka. Nawet jeżeli masz wątpliwości, boisz się, a myśl o zostawieniu dziecka w placówce wyciska Ci łzy z oczu, to pod żadnym pozorem nie pokazuj tego dzieciakom. One są jak barometr – wyczują Twoje emocje i lęki, przejmą je i zaczną się niepotrzebnie obawiać przedszkola.

  1. Przede wszystkim zaufanie

W przedszkolu grupę prowadzi nauczyciel, czyli osoba, która posiada niezbędne kwalifikacje do pracy z dziećmi. Zaufajcie, że wychowawca Waszego dziecka dobrze się nim zaopiekuje i sprawi, że polubi ono swoje przedszkole.

  1. Nie strasz, nie strasz, bo… nie ma czym

Straszenie panią z przedszkola mija się z celem – chodzi o to by dziecko lubiło chodzić do przedszkola, dogadywało się z wychowawcami i miało frajdę spędzając z nimi kilka godzin dziennie, a nie by na samą myśl o przedszkolu trzęsło się ze strachu.

  1. Sam się zaadaptuj!

Nie bójcie się zadawać pytań nawet, jeśli uważacie, że są głupie lub mało ważne – macie prawo do tego, żeby nie wiedzieć, w końcu debiutujecie jako rodzice przedszkolaka. Zapamiętajcie imię wychowawców, angażujcie się w przedszkolne wydarzenia, czytajcie gazetki i ogłoszenia, zaprzyjaźnijcie się z innymi rodzicami w grupie – zyskanie sojusznika, partnera do rozmów i dzielenia obaw na pewno doda otuchy.

  1. Wyluzuj i nie wymagaj od razu zbyt wiele

Twoje dziecko potrzebuje czasu by poznać nowe otoczenie, rówieśników i nauczycieli. Z kolei nauczyciele potrzebują czasu, by poznać dzieci i ich rodziców. Powoli, małymi kroczkami, bez ciśnienia i presji, a zarówno dzieci, jak i ich wychowawcy, „dotrą się” i nauczą siebie nawzajem.

  1. Czasami odpuść i po prostu ustąp

Jeśli dziecko upiera się, by nosić do przedszkola starego miśka bez jednego oka zamiast ślicznego, nowego pluszaka z błyszczącym futerkiem, to pozwól mu na to. Czasami dzieciaki upierają się przy czymś dla nas zupełnie niezrozumiałym, ale jeśli nikomu nie wyrządzają tym krzywdy i pomaga im to w rozłące, to czy jest sens trwać przy swoim zdaniu?

  1. Trzymaj się ustalonych zasad

Jeśli w przedszkolu śniadanie jest o 8.30, to o tej godzinie Twoje dziecko ma być już przebrane, pożegnane i gotowe do posiłku – nikt nie lubi się spóźniać, a wchodzenie na salę, gdy wszyscy siedzą przy stolikach najczęściej okupione jest płaczem, trudnościami z rozstaniem.

Jeśli dzieci mogą przynieść swoją ulubiona zabawkę, to niech to będzie jedna, taka, która mieści się na półce, a nie wielka torba wypchana po brzegi- najczęściej i tak się nimi nie bawią.

Postaraj się dostosować do przedszkolnych zasad i przekazywać je dziecku, to naprawdę wiele ułatwi i umożliwi dobrą współpracę.

  1. Pozwól na samodzielność

Samodzielne ubieranie, korzystanie z łazienki, jedzenie, sprzątanie po zabawie – między innymi tego uczą się dzieci w pierwszym roku w przedszkolu i na to powinno pozwolić mu się także i w domu. Nie wyręczaj dziecka, daj mu odpowiednią ilość czasu, przestrzeń, a w razie problemów podpowiedz, doradź, a czasami obserwuj i pozwól się pomęczyć. Wszak to już przedszkolak, da sobie świetnie radę.

  1. Pomocne drobnostki
  • Pamiętaj o rzeczach na przebranie, bo nawet jeśli dziecko potrafi samo jeść to może się zdarzyć rozlana woda, zamoczone rękawki lub upadek w kałużę.
  • Przy odbieraniu z przedszkola nie zarzucaj dziecka pytaniami typu „co było na obiad? Czy wszystko zjadłeś? Czy byłeś grzeczny? Czy spałeś?”. Zapytaj raczej o to, czy dobrze się bawił, jak minął mu dzień i czy miło spędził czas z kolegami, przytul, daj buziaka i bądź tylko dla niego.
  • Poświęć minutę na podziwianie prac plastycznych wywieszonych na gazetce, zadaj pytanie na ich temat, pochwal detale i nie porównuj z innymi – każdy ma prawo do swojej inwencji twórczej i tworzenia zgodnie z własnym pomysłem.
  • Nie krytykuj nauczyciela przy dziecku – masz prawo do własnego zdania i nie musisz pałać sympatią do każdego nauczyciela, ale Twoje dziecko nie musi o tym wiedzieć i niepotrzebnie się zniechęcać.
  • Żegnaj się szybko i bez zbędnego przeciągania, im dłużej to trwa, tym trudniej jest się dziecku z Tobą rozstać. Rozumiem, że jest trudno zostawić płaczącego brzdąca, ale nauczyciele mają swoje triki i metody na poprawę humoru malucha, zaufaj im.

 

Mamo, tato czy mam opanowane   czynności samoobsługowe?

  • samodzielne jedzenie łyżką,
  • mycie rąk,
  • czynności higieniczne przy załatwianiu potrzeb fizjologicznych,
  • zdejmowanie i ubieranie podstawowych części garderoby,
  • rozpoznawanie swoich rzeczy wśród innych
  • wycieranie nosa
  • w miarę rytmiczne chodzenie po schodach przy poręczy,
  • znajomość swojego imienia i nazwiska.

Rodzicu!

Zapewniamy, że mniej samodzielne dziecko nie zostanie pozostawione samo sobie. Musisz jednak wiedzieć, że dziecko bardziej samodzielne łatwiej i szybciej przystosuje się do nowych warunków.

 

Wyprawka  3-latka

Do przedszkola dla maluszków proszę przygotować:

  • Pościel  (podpisaną) wielkości połowy dużego koca
  • Małą poduszkę  (podpisaną)
  • Piżamę (podpisaną)
  • Foliowy worek na pościel (podpisany)
  • Obuwie na zmianę (podpisane)
  • Worek z ubrankami na zmianę (podpisany)
  • 2 pudełka chusteczek higienicznych wyjmowanych (1 pudełko na 1 półrocze)

Wyprawka, oprócz chusteczek, jest niezbędna już 1 września 🙂

 

Adaptacja przedszkolaka to bardzo indywidualna sprawa i nikt nie jest w stanie powiedzieć, jak zachowa się dziecko w nowej sytuacji i czy po kilku bezproblemowych dniach (albo nawet tygodniach) nie pojawi się jakiś kryzys.

Życzymy Państwu, by tych trudnych chwil było jak najmniej,

a debiut Waszego malucha był czasem radosnym i spokojnym. Powodzenia!!!

Dodaj komentarz